तुझ्या नजरेत हरवलं माझं आभाळ,
शब्दांविना बोलतं आपलं स्वप्नजाळ।
तुझ्या श्वासात मिसळतो माझा श्वास,
क्षणोक्षणी वाढतो प्रेमाचा विश्वास।
तुझ्या हसण्यात उजळतं आकाश,
दुःख विसरून मिळतो सुखाचा प्रकाश।
तुझा हात हातात, सोबत अखंड,
तुझं-माझं आभाळ… नातं अतूट, दृढबंध।
वादळ येऊ दे, ढग दाटू दे,
आपल्या प्रेमाला कोणी तोडू दे कसे?
तुझ्या विश्वासावर उभं माझं जीवन,
तुझं-माझं आभाळच माझं खरं दैवत, गगन।
तू चंद्र झालीस, मी शांत रात्र,
तुझ्या सान्निध्यात विसरली सारी व्यथा।
या आभाळाखाली जन्माला आलं स्वप्न,
तुझं-माझं आभाळ… एकच हृदय, एकच मन।
प्रा.विजय व्ही अहिरे"विजयश्री"
No comments:
Post a Comment